سيد الطايفه مصلح الدين شيخ سعدى شيرازى « 1 » از مصنفات او است ] « 2 » با شعار بليغ و لطيف طبع و سخنان شيرين از فضلاى عصر خود ممتاز بوده ] . و ( جواهر اللغه ) « 3 » جار إله علامه را نظم بديع ساخته . و اين حكايت از منظومات « روضة الخلد » اوست : حكايت منظومه : « 4 » ابله مروزى به شهر هرى * سوى بازار برد لاشه خرى لاغر و سست و پير و فرسوده * سم و دندان او همه سوده جست دلّال چست بر پشتش * كرد جنبان بسيخه و مشتش گفت كاى تاجران و راه روان « 5 » * كه خرد مركب روان و جوان خوش‌رو و تيزگام مردانه * طالب كاه و عاشق دانه مروزى گفت اى بجان يارم * گر چنين است تا نگه دارم

--> ( 1 ) - عبارت : [ سيد الطايفه مصلح الدين سعدى شيرازى ] از زيادات نسخه مج مىباشد . ( 2 ) - عبارت : [ با شمار بليغ و لطيف‌طبع و سخنان شيرين از فضلاى عصر خود ممتاز بوده ] از زيادات مج مىباشد . ( 3 ) - جواهر اللغة : از منظومه جواهر اللغه مانند كتاب روضة الخلد او نيز اثرى در ميان نيست . اما كاتب چلبى از وجود اين منظومه اطلاع داشته مينويسد : « جواهر اللغة تاليف ابو القاسم محمود بن عمر الزمخشرى ( جار إله متوفى بسال 538 ه ) اين كتاب را مولانا محمد ( ؟ ) خوافى برشته نظم كشيده است » « كشف الظنون - ج - 1 ص 616 ) ( 4 ) - مج : حكايت منظومه . مك . مد : ندارد . ( 5 ) - هفت اقليم : ده‌داران .